คนเราอยากสำเร็จกันทุกคน
แต่ก็อยากสำเร็จ บนพื้นฐานความยาก
แท้จริงแล้วความสำเร็จ...อยู่บนความมุมานะ
มุมานะ..อยู่บนความอดทน
ความอดทน..อยู่บนความฝึกฝน
ความฝึกฝน...อยู่บนความอดทน
สุดท้ายก็วกกลับมากับความอดทน ที่จะทำๆๆๆๆจนชำนิและชำนาญ
ทำไมโรงเรียนคุมองถึงยังสำเร็จอยู่...
เพราะวิธีการของเค้าคือฝึกที่จะให้เด็กนักเรียนทำแบบฝึกหัดเป็นร้อยเป็นพัน
วนเวียนไปกับแบบเดิมๆจนกว่าเด็กจะเข้าใจและชำนาญในการคิด
เด็กส่วนใหญ่ที่เรียนผลการเรียนคณิตศาสตร์จะดีขึ้นจริง
ส่วนตัวเราหากอยากจะทำอะไรสักอย่างให้สำเร็จ
ก็คงต้องฝึก ครั้งแรกการผิดพลาด เป็นทางที่ทุกคนต้องเจอเสมอ
และเป็นทางที่สอนให้เรารู้เสมอว่าไม่ควรไป ยกเว้นคนที่..ไม่เคยมีความคิดที่จะจำ และไปทางที่ผิดเสมอๆ..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น